Чулацаман тӀегӀо

Абу Хьанифат

ХӀара йаззам Википеди чуьра бу — маьрша энциклопеди
Абу Хьанифат
Ӏаьр. أبو حنيفة‎‎
Аль-имамул-аӀзам
Вича тиллина цӀе Ан-НуӀман ибн Сабит ибн Марзубан аль-Куфи
Говзалла Ӏеламстаг, совдегар, факъихӀ, Ӏеламстаг, учёный-правовед, муджтахид
Вина терахь 699 шеран 5 сентябрь({{padleft:699|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:5|2|0}})[1]
Вина меттиг Куфат, Ӏиракъ, Умавийн халифат
Кхелхина терахь 767[2] йа 767[3]
Кхелхина меттиг БагӀдад, Ӏиракъ, Ӏаббасийн халифат
ДӀавоьллина меттиг
  • Мечеть Абу Ханифы[вд]
Динлелор ислам, суннаталла
МазхӀаб хьанафийн
Динан Ӏилманан гӀуллакх
Дешархой Абу Юсуп[вд], Ахмад ибн Абу Тайба ад-Дарими[вд], Мухаммад аш-Шайбани[вд][4], Ибрахим ибн Тахман[вд], Аль-Хасан ибн Зияд ал-Лулуи[вд][5], Хаммад ибн Абу Ханифа[вд], Хамза аль-Куфи[вд], Давуд ат-Таи[вд], Ибн аль-Мубарак[вд], Ваки ибн аль-Джаррах[вд]
ГӀарадевлла белхаш Муснад Абу Ханифы[вд], Аль-Фикх аль-Акбар[вд], Аль-Фикх аль-абсат[вд], Kitab al-Wasiyyah[вд]

Абу Хьанифат ан-НуӀман ибн Сабит ибн Марзубан аль-Куфи (Ӏаьр. أبو حنيفة النعمان بن ثابت بن مرزُبان الكوفيّ‎‎; 699, Куфат,Ӏиракъ, 699 шеран 5 сентябрь[1], Куфат[вд], Умавийн халифат[вд][6][7][…] — 767[2] йа 767[3], БагӀдад, Ӏаббасийн халифат) — иза бусалба Ӏеламстаг а, факъихӀ (исламан бакъонан Ӏилманча) а ву. Суннатхошна гергахь веачу имамах хьалхарниг ву. Хьанафийн мазхӀаб диллинарг ву. Исламан Ӏаьрбийн тӀаьхьалонехь цуьнан цӀейоккху «аль-имамул-аӀзам» олий. Шегахь шорта Ӏилма хиларца а, шен хазачу гӀиллакхашца а гӀараваьлла иза, имам аш-ШафиӀис шен хьокъехь дешнаш аллалц: «Милла а велахь фикъхӀангахь кӀоргеваха лууш, иза Абу Хьанифатах возуш ву-кх». Иза табиӀунех лоруш ву. Цунна дуьхьалкхетта хилла масех сахьаби, царах ву Анас ибн Малик.

Билгалдахарш

[бӀаьра нисйан | нисйан]