Чулацаман тӀегӀо

Хлиная

ХӀара йаззам Википеди чуьра бу — маьрша энциклопеди
Эвла
Хлиная
молдав. Hlinaia
48°13′24″ къ. ш. 27°15′12″ м. д.HGЯO
Пачхьалкх  Молдави
КӀошт Единецан кӀошт
Истори а, географи а
Дуьххьара хьахор 1620 шеран 12 апрель[1][2]
Майда
  • 36,02 km²
Центран локхалла 223 метр
Бахархой
Бахархой
Идентификаторан терахьаш
Телефонан код +373 246
Поштан индекс MD-4634
Картин тӀехь
Хлиная картин тӀехь
Хлиная
Хлиная
Викилармин логотип Викиларми чохь медиафайлаш

Хлиная (рум. , молдав. Hlinaia) — Молдавин Единецан кӀоштара эвла[4][5][6].

Бахархойн дукхалла
2014[7]8 апрель 2024[3]
1713↘1207

Билгалдахарш

[бӀаьра нисйан | нисйан]
  1. ↑ Documente privind istoria României. Veacul XVII: A, Moldova. Vol. 4, (1616-1620) (рум.) / под ред. M. Roller — București: Editura Academiei Române, 1956. — С. 444. — 616 с.
  2. ↑ Nicu V. Localitățile Moldovei în documente și cărți vechi: îndreptar bibliografic. Volumul 1: A-L (рум.) — Chișinău: Universitas, 1991. — С. 433. — 508 с. — ISBN 5-3620-0841-2
  3. 1 2 Перепись населения Молдавии (2024) — 2025.
  4. ↑ Национальное бюро статистики Республики Молдова. Население по национальностям и населенным пунктам, в территориальном разрезе (.xls). Официальный сайт Национального бюро статистики Республики Молдова. — Результаты переписи населения Молдавии 2004 года. ТӀекхочу терахь: 2012 шеран 27 октябрь.
  5. ↑ Национальное бюро статистики Республики Молдова. Население по типу местности, населенным пунктам и полу, в территориальном разрезе (молд.) (.xls). Официальный сайт Национального бюро статистики Республики Молдова. — Результаты переписи населения Молдавии 2004 года. ТӀекхочу терахь: 2012 шеран 27 октябрь.
  6. ↑ Закон № 764 от 27.12.2001 об административно-территориальном устройстве Республики Молдова. Государственный реестр правовых актов Республики Молдова. ТӀекхочу терахь: 2013 шеран 2 июль. Архивйина 2012-02-09 — Wayback Machine
  7. ↑ Перепись населения Молдавии (2014) — 2017.

Литература

[бӀаьра нисйан | нисйан]
  • Молдавия // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.