Чулацаман тӀегӀо

HD112197

ХӀара йаззам Википеди чуьра бу — маьрша энциклопеди
HD112197
Каталоган код HD 112197, HIP 63006, 2MASS J12543791+2135058, GSC 01455-00591, SAO 82558, AG+21 1325, BD+22 2521, GCRV 63688, HIC 63006, PPM 102242, TYC 1455-591-1, UBV 11642, uvby98 100112197, YZ 21 4639, FAUST 3565, FAUST NGP-28, Gaia DR1 3942863712410403200, WEB 11172, Gaia DR2 3942863716706494080
Седарчийн гулам Волосы Вероники
Дуьненна генахь 254,9005 ± 5,2434 парсек[1]
Параллакс 3,9231 ± 0,0807 ларин миллисекунд[1]
Шен леларан охьатаӀар 24,979 ± 0,099 шарахь миллиарксекунд[1]
Шен леларехь нисса хьалабалар 10,984 ± 0,168 шарахь миллиарксекунд[1]
Радиальная скорость −25,6 ± 2 km/s[2]
Спектран класс A2V[3]
Гуш болу седин барам 8,99[4]
Мур J2000.0
Нийсса хьалабалар 12ч 54м 37,9080233844с[1]
ОхьатаӀар +21° 35′ 5,894039116″[1]

BD+11 1075 — бу спектран классан A2V[3] химин пекуляран седа, цуьнан гуш болу седин барам 8,99[4] гергга бу, лаьтта Волосы Вероники седарчийн гуламехь.

Оццу спектран классан шеш ма-доллучу седарчех къаьста спектрашкахь йолчу цхьацца хаъал йолчу башхаллашца, ткъа наггахь кхечу хьесапашца а (масала, онда а, хийцалун а магнитийн аренашца). Бахьна — химин хӀоттаман аномалеш, онда магнитийн аренаш хилар и кх. дӀа а[5]. Химин пекуляран седарчий (CP-седарчий) даьржина коьрта рогӀера довха седарчашна йукъахь[6][7].

Оцу коьрта рогӀера довха седарчийн тӀехулонан башха хӀоттам, дукха хьолехь лору седа кхоьллинчул тӀаьхьа хилла процессаша бина, масала, седарчийн арахьара чкъоьрнашна йукъара диффузи йа магнитан эффекташ. Оцу процессаша цхьа долу дакъолгаш, масала He, N, O, «нуьйр туьллуьйту» лахара чкъоьрнашкара атмосферехь, ткъа оццу хенахь кхин дакъолгаш, масала Mn , Sr , Y, Zr «левитаци» йо чоьхьара тӀехулоне, цуьнан жамӀехь хаало спектран башхаллаш. Тардолуьйту, седарчийн йаккъийн а, берриг седин коьрта хӀоттамийн а йу алсама химин хӀоттаман нормера маркхалаш, цара йухатуху, шайх кхоллайеллачу газан мархийн хӀоттам. Иштта диффузи а, левитаци а хилийтархьама а, кхолладелла чкъоьрнаш метах даьхна ца хилийта а, седин атмосфера конвекцина дикка цхьанаэшшара хила йеза, тӀаккха конвекцин иэдарш хир дац. Иштта цхьанаэшшаралла йало кховдийна механизм, - иза кхечарех тера йоцу йоккха магнитийн аре йу, иза хаало дукха хьолехь оцу тайпана седарчашкахь[8][9][10][11].

Билгалдахарш

[бӀаьра нисйан | нисйан]
  1. 1 2 3 4 5 6 Collaboration G. Gaia Data Release 2 (инг.) // (untranslated) / Data Processing and Analysis Consortium, European Space AgencyVizieR, 2018. — Vol. 1345. — P. I/345.
  2. Gontcharov G. A. Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system (инг.) // Ast. Lett. / R. SunyaevNauka, Springer Science+Business Media, 2006. — Vol. 32, Iss. 11. — P. 759–771. — ISSN 1063-7737; 1562-6873; 0320-0108doi:10.1134/S1063773706110065arXiv:1606.08053
  3. 1 2 Woolley R., Asaad A. S., Candy P., Penston M. J. Motion of stars perpendicular to the galactic plane (инг.) // Royal Observatory bulletins — 1969. — Vol. 156. — P. 35. — ISSN 0080-438X
  4. 1 2 SIMBAD Astronomical Database
  5. Michaud, G. Astrophysical Journal, vol 160, p 641, 1970(ингалс.)
  6. Preston, George. Annual Review of Astronomy and Astrophysics, vol 12, p 257, 1974.
  7. Д. А. Франк-Каменецкий, А. В. Тутуков. Звезды.
  8. Michaud, Georges (1970). Diffusion Processes in Peculiar a Stars. Astrophysical Journal. 160: 641.
  9. Preston, G. W (1974). The chemically peculiar stars of the upper main sequence. Annual Review of Astronomy and Astrophysics. 12: 257–277.
  10. E. H. Brandt. Levitation in Physics. Science 243, 349 (1989).
  11. Kochukhov, O; Bagnulo, S (2006). Evolutionary state of magnetic chemically peculiar stars. Astronomy & Astrophysics. 450 (2): 763.

Литература

[бӀаьра нисйан | нисйан]
  • Renson P., Manfroid J., General catalogue of Ap, HgMn and Am stars, 2009, A&A...498..961(ингалс.)
  • Bychkov, V. D; Bychkova, L. V; Madej, J (2009). Catalogue of averaged stellar effective magnetic fields - II. Re-discussion of chemically peculiar a and B stars. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 394 (3): 1338.(ингалс.)
  • McClure, R. D (1985). The carbon and related stars. Journal of the Royal Astronomical Society of Canada. 79: 277(ингалс.)
  • Gomez, A. E; Luri, X; Grenier, S; Figueras, F; North, P; Royer, F; Torra, J; Mennessier, M. O (1998). The HR-diagram from HIPPARCOS data. Absolute magnitudes and kinematics of BP - AP stars. Astronomy and Astrophysics. 336: 953.(ингалс.)

Хьажа иштта

[бӀаьра нисйан | нисйан]